MIS : คะแนนที่ออกมา น่าจะ ตก MEAN คะแนนสวยงาม

    - คิดว่าเป็นวิชาที่ง่าย

    - ไม่ได้เข้าเรียน  พอกรูไปเรียนก็ไม่เข้าเรียนกัน

    - นับการเข้าเรียนได้เลย ประมาณ 4 ครั้ง  

Cost Accounting : ทำได้เยอะที่สุดแล้ววว  80 % up คงได้อยู่นะ

    - วิชานี้ไฟท์สุดๆเลยเอาะ

Tax Acoounting : วิชานี้เน่าสุดๆ ก่อนเข้าห้องสอบ เปะมาก

    - พอเปิดข้อสอบมา  ลืมทุกสิ่ง ทุกอย่าง

    - หลังมิดเทอมต้องตั้งใจเรียน

    - ไฟท์เยอะๆละ

Stat Bus : วิชานี้ได้ข่าวว่าข้อสอบยาก ( แต่ความจริง ไม่เลย )

    - ข้อสอบง่ายมากมาย

    - แต่...ทำผิดวิธี  กรูละเซงงงงง

    - ผ่าน MEAN กรูก็เอาแล้ววะ

หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้
ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้
เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

และกับคนประเภทนี้ . . .
ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . .
แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า

            เราผิดเหรอ? . . . ที่ห้ามใจของตัวเองไม่ได้
            ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . .
            มากกว่าที่จะเอ่ยบอกใครคนนั้น
            ที่เราแอบรัก เพราะเรากลัว. .

                              

                                  กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว 
                                  กลัว. . . ว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้มันจะหมดไป
                                  กลัว. . . ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

            แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี 
            . . . ไม่ต้องการมากไปกว่านี้เลย
            จนวันที่เรามีตัวจริง  ความรู้สึกนี้ก็หายไป

                                                        

                               จนเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า. . . มันเป็นอย่างไร
                                ลืมรสชาติของความเจ็บปวดของการแอบหลงรักใครสักคน
                                  โดยที่เขา ไม่มีวันรู้ว่ามันเป็นอย่างไร

            จนวันนี้ . . .วันที่เราได้เจอเขาคนหนึ่ง
            เหมือนคนทั่วๆไป ไม่มีอะไรเด่น  
            นอกจากความมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ที่มีให้ 
            ความมีน้ำใจที่เต็มเปี่ยม
            ตลอดเวลาที่ผ่านมา  
            ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นระหว่างเรากับเขา 

                                                          

                                                                                          มันก็ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
                                                                                          "เพื่อน" หรือ "คนพิเศษ"
                                                                                          ทุกอย่างมันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น 
                                                                                                 ใช่ก็ไม่ใช่ จะไม่ใช่ก็ใช่
                                                                                        ไม่อยากเออออไปเอง ว่าเขามีใจให้. . . ว่าเขาสนใจ

                                     เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ 
                                     ไม่ได้แตกต่างจากเราเลย  
                                     เขาผิด. . . แล้วผิดเพราะอะไรล่ะ ไม่รู้เหมือนกัน?
            ส่วนเราผิด. . . ที่มาคิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน
            ผิด. . . ที่ไม่ยอมห้ามตัวเอง. . .
           ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร

                              

            บอกตามตรงว่าเสียศูนย์มาก 
            เรียกว่าเสียการทรงตัวไปเลยล่ะ ณ ชั่วโมงนี้
            คิดไม่ออก บอกไม่ถูก และไม่มีอะไรจะพูดเลยแม้แต่คำเดียว
            มันตื้อๆๆ ตึ๊บๆๆยังไงบอกไม่ถูก เหมือนโดยไม้หน้าสามตีหัว 
            สุดท้ายมันเลย กลัว. . .  แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไรเหมือนกัน

                                                                                                     และแล้ว. . . วันนั้นก็มาถึง 
                                                                                              วันที่เราเจ็บสุดๆ กับคนที่เราแอบหลงรัก 
                                                                                                          และคิดว่าเขารักเราด้วย
                                                                                                   เขาพาใครมาแนะนำให้เรารู้จัก
                                                                                               และบอกกับเราว่า…“นี่คือแฟนเรา”

                                                                                   

                                   ตอนนั้น. . . ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน
                                      ที่คิดว่าเขามีใจให้เรา. . .มันกลับไม่ใช่
                                        เราได้แต่ถามตัวเองว่า . . . 

                                         "ทำไมเขาไม่เลือกเรา" 
                                          "ทำไมเขาไม่รักเรา" 
                                         "ทำไมเขาทิ้งเราไปง่ายจัง" 
                                        "ทำไมความรักของเรา มันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ"

                           

            " ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมเขาต้องทำดี 
            และเหมือนมีใจให้เรา"
            . . . และ ทำไมทำไมทำไม
            อีกนับล้านที่มันวิ่งไปมาจนแทบจะบ้า 
            จนสุดท้ายมันก็ยังไม่ได้คำตอบ . . .
            และมันยังคงเป็นคำถามที่ค้างคาใจ กับฉันจนกระทั่งทุกวันนี้