PenOtA's profile♡•..SkY ParAGoN..•♡PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 29

    วันที่รอคอย

     
     
    แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง...
    วันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดเลยคับ
    วันที่ผมได้พบกับคนที่ผมรักซักที
    หลังจากที่คุยกานโดยไม่รู้จักกาน
    ไม่เคยเจอกานมาก่อนเลย
     
     
    แต่วันนี้ไม่รู้ว่าเกิดอารายขึ้น
    ผมได้โอกาสครั้งสำคัญ
    ที่ผมก็ไม่พลาดที่จะทำ
     
     
    ผมรู้ว่าเค้าอาจจะไม่ได้คิดอาราย
    แต่ผมรักเค้าเจงๆคับ
    ตอนแรกผมก็คิดว่า...ผมแค่ชอบเค้า
    แต่พอถึงวันนี้  ผมรู้แล้วคับว่า...
     
     
    ผมรักเค้าที่สุดเพียงคนเดียว
    ด้วยความน่ารักบวกกับนิสัยดี
    ทำให้ผมลืมเค้าไม่ได้แน่ๆ
     
     
    ถึงแม้ว่า...เค้าจะไม่รักผมก็ตาม
    ผมก็จะยังรักเค้าตลอดไปคับ
     
     
    รักนะ  จุ๊ฟๆ
     
     
    September 25

    So i'm HapPy toDay

     
     
        มานเกิดอารายขึ้นอ่าวันนี้  อยู่ดีๆก็มาคุยกะเราเหมือนกะจะให้ความหวัง
     
    แต่ก็ไม่ได้คิดอารายนะ  แค่..หวังเล็กๆ  ก็คิดว่าน้องเค้าคงไม่อารายกะเราหรอก
     
    คุยเอ็มกานก็แค่นั้น    เบอร์โทรก็มะมี    คุยกานก็มะได้    ได้แต่คิดถึงอยู่ห่างๆ
     
    แต่ยังไงก็จะรอวันที่เธอไม่มีใครนะ     วันนั้นแหละเราจะได้เจอกานอีกครั้งหนึ่ง
     
    ----------------------------------------------------------------------
     
                                เซงๆๆๆๆ  ขอเบอร์ก็มะยอมให้
     
     
     
     
    September 24

    สอบ EnG เส็ดแล้ว เย้!!!!

     
     
    วันนี้มีสอบอิ้ง  ตื่นมาทำไร...
     
    ไปเมดิแคร์ ไปทำตาสามชั้นอ่ะ
     
    เอิ้กๆ จากนั้นก็ไปกิงข้าวที่หอสี่ (อีกแล้ว)
     
    แล้วไปไหนต่อวะ  อ่อ ไปหอสมุดนั่งเล่นเน็ตคลายเครียดก่อนสอบ
     
    ที่เจงอ่ะ ตื่นเต้นมากมาย   จะสอบอยู่แล้ว หนังสไม่อ่าน
     
    ก็ใช่ซิ  คนมานเก่งนี่หว่า
     
     
    เข้าห้องสอบไป  ใจเต้นอย่างแรง
     
    ข้อสอบวางอยู่ตรงหน้า  ตายละกรู
     
    อารายก็มะรู้  ความรู้กระจาย
     
    ทำไปทำมา  ง่ายโคตรเลยวะ  ดีนะที่ยังแปลออกบ้าง
     
    โชคดีไปที่ทำงานด้วยตัวเองมาตั้งแต่ต้นเทอม
     
    มิเช่นนั้นตายแน่ๆ  A เท่านั้นแหละที่สมควรจะได้
     
     
    อ่านหนังสือต่อดีกว่า  ผ่านไปหนึ่งวิชา  เก็บ A ได้ 1 ตัวแย้ว!!! 
    September 23

    มโน มโน มโน ครบสามจบพอดี

     
     
    เอิ้กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    วันนี้ตื่นมาก็ออนเอ็ม  แล้วก็อ่าน Stat จบไปบ้าง
     
    ถือเป็นการทบทวนไปในตัวละกาน
     
    ที่ตื่นมาก็เพราะมารอดูเกมส์วัดดวงเทปพิเศษ
     
    ที่ถ่ายทำกานตั้งแต่เดือนที่แล้ว  ตลกวะ
     
    แล้วก็เล่นเน็ต  ออนเอ็ม  ไปจนเกือบสี่โมงเลยอ่า
     
    โอ้โห!! ไม่ได้อารายซักอย่าง
     
    แล้วก็อาบน้ำ  แต่งตัว  เพื่อไปดูเดินแบบที่โรบินสัน
     
    งานของวิจิตรศิลป์นี่  อลังการงานสร้างเจงๆเลยนะเนี่ย
     
    จากนั้นกลับมานั่งอ่านหนังสือกานหอสี่ชาย
     
    ได้ไรไปบ้างอ่ะ Stat อีกบท แค่นั้น อารมณ์เสียเจงๆๆ
     
    กับ wireless หอสี่เนี่ย  แม่ง...ทำกรูเล่นเน็ตไม่ได้เปนชั่วโมงเลย
     
    กำลังคุยกะน้อง...อยู่พอดีเลย  เซงวะ
     
    พอ wireless ติด  น้อง...ก็ดัน Offline ไปแล้ว
     
    อยากจะบ้าตรายยยยยยยยยยยยย
     
    กลับหอไปนอนดีก่า   หิวข้าวด้วย  แวะหารัยกินหลังมอกานนะเพื่อนๆ 
     
    กลับถึงหอ  อาบน้ำ  แต่ยังไม่หลับ
     
    มานั่งเขียนอารายอยู่เนี่ย  เพื่ออาราย  ระบายละกาน
     
    เบื่อๆๆๆๆ    เซงๆๆๆๆๆ
     
    อ่านหนังสือมะรุ้เรื่อง  ใครเข้าใจช่วยสอนที
     
    พรุ่งนี้มีนัดติวอิ้งกานนะ  หกโมงเย็น   ที่เดิมนะค๊าบบบ
     
    ไปนอนดีก่า  พักผ่อนให้เพียงพอนะค๊าบ
     
    อย่าหักโหมในการอ่านหนังสือมากนะ
     
    -----------------------------
     
    ร๊ากน้อง....น้องร๊าก
     
    เค้าอาจจะไม่ได้คิดอารายกับเราก็ได้
     
    มโน  มโน  มโน  ( 3 จบ )
     
     
    September 22

    ทามมายทามตัวน่าร๊ากอ่า

        
     
    เริ่ม..มโนประจำวัน  เดือน  ปี  ดังนี้
     
    เรื่องมีอยู่ว่า  ทำไรก็มะรู้
     
    "อยู่ดีๆเธอก็ให้มา  ให้ความรักเรามา"
     
        คนๆนั้นคือใคร  เอ้!!! น่ารักจังเลย
     
    เอิ้กๆ ทำไมน่ารักอย่างงี้  หัวใจละลาย
     
    แต่น่ารักอย่างงี้น่าจะมีแฟนแล้วแน่ๆเลย
     
        แต่...เอาเมลล์เค้ามาจากไหนหว่า
     
    จามมะได้  จะพยายามนึกต่อไป
     
    แอดไปแล้ว  ไม่ถึง 24 ชม.
     
        ตึด ตือ ตึ้ง  แอบเก็บเธออยู่ใน Heart  Heart
     
    ข้างในหัวใจ...บ้าไปแระ  อยู่ดีๆออนเอ็มเจอกานพอดี
     
    อิอิ!! ไม่รอช้ารีบทักไป " ดีคับ  ชื่อรัยอ่า? "
     
        แล้วก็คุยกานไปเรื่อยเปื่อย อ่านะมีความสุขดี
     
    ถามไปถามมา  " มีแฟนยังคับ " กรูยิงคำถามไปเอง
     
    แล้วก็ได้คำตอบที่หวังเอาไว้ " โดนทิ้งแล้วคับ "
     
        โอ้โห!! ถ้าไม่ติดว่าเพิ่งเคยคุยกานครั้งแรก
     
    จะตอบว่า " ขอเข้าไปดูแลแผลใจให้ได้ป่าวคับ "
     
    ในใจก็คิดอย่างนั้นแหละ  But ทำไม่ได้ เด๋วจะดูไม่ดีเกินไป
     
        แล้วก็ออกไปกินข้าวที่เคเอฟซีกะแม็คกะโน๊ต
     
    เหอ!! เสียดายจังเลย  งั้นก็คุยต่อได้อีกแป็บๆ
     
    แต่ก็มะรู้จะคุยอาราย  เพราะ  พูดไม่ค่อยเก่ง  แต่รักหมดใจ
     
        ถ้ารู้ว่าชอบอาราย จะหาให้เธอ..เหอ พูดไม่ค่อยเก่งแต่ฉันรักเธอ..เหอ
     
    พอๆๆๆๆๆได้แล้ว   เอาจบเพลงเลยมั้ยคร๊าบบบบบบบบบ
     
    อ่านหนังสือต่อก่อนนะ  ว่างๆจะมาเล่าให้ฟังใหม่  อีกไม่นานหรอกนะ
     
    (รอกานก่อน  อย่าเพิ่งมีใคร)
     
    ปล.  น่ารักมากมาย
    ปล.  ไม่อยากให้เธอมีใครมาจีบ  อย่านะฉันหวง
    ปล.  ไม่อยากให้ใครเห็นเธอน่ารัก  อย่านะฉันหวง
    ปล.  ฉันหวงจนใจเต้นรัว ... (เอาจบเพลงเลยก็ดีนะเนี่ย) 
    ปล.  น้อง"M" น่าร๊ากที่สุดแระ
     
    September 19

    และแล้วความเป็นจิงก็เข้ามา

     
    จิงๆแล้วไม่ได้คิดอารายเจงๆนะ
    เพื่อนๆที่สนิทกานก็คงจะรู้ว่าเราเป็นคนยังไง
     
    ที่เจงอ่ะจะบอกว่า " มโนแบบAdvancE "
    แต่ก็มะเป็นรัย  ชีวิตไปของตัวเอง
    คิดเอง...กำหนดเอง...ดวงก็ช่วยอารายไม่ได้
    จิงป่ะ!!!  ตั้งใจอ่านหนังสือดีก่ามั้ย  555 
    September 18

    เพื่อน .. กรูรักมึงวะ

     
     
    วันนี้เพิ่งไปดูเรื่อง...เพื่อน..กรูรักมึงวะ Bangkok love story
    ถ้าจำไม่ผิด เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเพิ่งไปดูบ้านผีสิงมา
     
    จะบอกว่าหนังเรื่องนี้ดีเจงๆๆๆ  
    ถ้ายังไม่ได้ดู   ควรไปดูด่วน
     
    แต่ถ้าจะไปกับคู่รัก ขอแนะนำให้นั่ง ฮันนี่มูนนะ
    ได้ใจมากกกกกก
     
    เรื่องมานเศร้านะ  Drama สุดๆๆๆๆ
    มีช๊อตเด็ดด้วยนะ...ไม่เล่า  ให้ดูเอาเอง
    เพราะถ้าเล่าไปอาจจะโดนแบน
     
    เรื่องมานเศร้า...แฟนก็มะมี
    แอบชอบเค้า...เค้าก็มะรัก
    กำ  มะโนขั้นadvance
     
    แล้วทำไมกรูไม่อ่านหนังสืออีกเนี่ย
    ไปอ่านหนังสือได้แล้วววววว 
     
     
    September 13

    รักตัวเองให้เป็นก่อนคิดไปรักคนอื่นนะ...เพื่อนรัก

     

    หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
    ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
    แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก


    ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
    แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้
    ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

    แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
    ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
    ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
    หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้
    เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน


    และกับคนประเภทนี้ . . .
    ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
    ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

    ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
    แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
    คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
    ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น


    กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . .
    แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
    คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น

    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

    ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


     

    September 11

    ช่วงนี้ Up SpacE บ่อยจางงงงง

     
     
    คือว่าช่วงนี้ up บ่อยก็เพราะว่ามะมีรัยทำ
    และก็เพิ่งได้คอมกลับคืนมาสู่อ้อมอก
    หลังจากไปอยู่ที่ Chichang มาเป็นเวลา 2 อาทิตย์
     
    วันนี้ไปเป็นกะลังจายให้เพื่อนติวบัญชีให้น้อง
    (ที่จิงไปดูน้องมากกว่า)....555
    แล้วสิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกแล้ว...
    คนๆนั้นนั่งอยู่ในห้อง slope พอดี
    เอาแล้วซิ!!! แค่ได้เห็นหน้าก็จาชักตายแย้ววววว
    "หัวใจพองโต"
     กว่าจะได้เจอหน้า...อาทิตย์ละครั้งได้มั้งเนี่ย
    ทำไมเจอกานยากจางเลย
     
    จากนั้น...ก็ไปโรบินสันกาน
    ไปดูหนัง  นัดกานไว้เมื่อเดือนที่แล้ว
    เรื่อง...บ้านผีสิงอ่ะดิ
    ก็น่ากัวอยู่อ่านะ  แต่มะค่อยหลอน
    ผีก็โจ๊กๆๆๆๆๆๆ  มะเหมือนผีเจงๆเลย
    แต่คนข้างๆปิดตาดูตั้งแต่ต้นเรื่อง...อิอิ
    September 10

    วุ่นวายจางเลยยยยย

    วันนี้เป็นอารายอ่ะ
     
    หลายเรื่องราวเข้ามาในชีวิต
     
    สรุปว่า...อยู่เฉยๆดีที่สุด
     
    วันนี้นั่งปั่นรายงาน Marketing อยู่ใต้หอสี่ชาย
     
    กว่าจะทำเส็ดก็สี่ทุ่มแล้วอ่า
     
    เพิ่ง..คิดออก  มีการบ้านอีกส่งพรุ่งนี้
     
    แต่ชิวส์ๆ ค่อยกลับไปทำ
     
    ขอเล่นเกมส์ก่อนละกานนะ
     
    ฝันดีทุกๆคน
     
    อ่านหนังสือกานด้วยนะ  ใกล้สอบแล้ว
    September 09

    เหมือนจะเป็นวันดี แต่ไม่เลย

     
     
    ตื่นมาตอนเช้าอ่ะป่าวอ่ะ  11 โมงเนี่ยนะ ถึงว่าปกติละกาน 
    แต่ตื่นมายังไม่ได้อาบน้ำนั่งเล่นเน็ตจนถึงบ่ายสอง...
    เพิ่งคิดออกว่านัดทำหน้าไว้ตอนบ่ายสองโมงครึ่ง
    เวรแล้วกรู...ไปอาบน้ำด่วนนนนเลย
    พอไปถึง..รอเป็นชาติ..ก่าจะได้ทำ..เกือบบ่ายสามแระ
     
                                                พอเส็ดกะจาไปโรบินสัน  ฝนดันตกลงมาอีก
                                               เลยตัดสินใจไม่ไปแระ ไปรับแม็คที่หอแล้วไปหอบาสกาน
                                                 Oh!! my God คิดว่าจะไปกินหมูกระทะกานที่ร้าน
                                                แต่ที่ไหนได้  เล่นตั้งเตากานในห้องซะงั้น
                                                 สบายดีนะ...กินไปด้วย ดู AF ไปด้วย
     
                             3 ทุ่มตรง คอนเสิร์ตกำลังจะเริ่มขึ้น
                           จะบอกว่าทุกวีคจะเชียร์ มิวสิค V8
                            แต่วีคสุดท้ายแระ ขอเหอะ ทุ่มให้คนที่เสียงดีที่สุด
                             โหวตให้ลูกโป่ง V17 ร้องดี เสียงดีด้วย
                              มืออาชีพเจงงงงเรยยยยยย  น่าจะชนะใจคนดู
     
    5 ทุ่มก่าๆ ถึงเวลาปิดโหวต  เอาแล้วซิ...
    หัวใจแทบทะลุออกมานอกอก  ลุ้นเจงๆๆ
    และแล้วสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ลูกโป่งได้ที่ 5
    มิวสิคได้ที่ 4 น้ำตาซึมเจงงงงงง
    แล้วอี่นัทกลับได้ที่ 1 เวรกำ (บ้านแจงซิม)
                                                              
                                                                พอกลับมาที่หอ นั่งเล่นเน็ตไปซักพัก...
                                                                เข้าไปดู hi5 อารมณ์เสียเลย  อยู่ดีๆกานไม่เป็นหรือไง
                                                                กรูอุตส่าห์ไม่ยุ่งกะมึงแล้วนะ 
                                                                แล้วมึงเข้ามายุ่งกะชีวิตกรูอีกทำไม
                                                                กรูไม่น่าเอาชีวิตกรูไปพัวพันกับมึงเลย...
                                                
     
                                                 รู้งี้ไม่อยากรู้จักกับมึงตั้งแต่แรก..
                                                 แล้วตอนแรก...มึงมาชอบกรูทำไม 
                                                 กรูน่าจะคบคนที่ดีๆกว่านี้นะ  กรูไม่น่าคบกับมึงเลย
                                                 ถ้าย้อนเวลาได้นะ  กรูขออยู่คนเดียวดีกว่า
     
     
                                      คบกะมึงกรูเสียทุกอย่าง !!!!
                                      เสียเพื่อน  เสียเวลา  ไม่ได้ทำกิจกรรมคณะอีก
                                      ที่กรูลาออกจากการเป็นหลีดคณะ ก็เพราะมึง
                                      กรูไม่น่าเอาอนาคตกรูมาไว้ที่มึงเลย...เชี่ย!!!
                    
                               จากนี้ต่อไปกรูหวังว่าชีวิตกรูคงไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับมึงอีก
                               กรูจะจามเอาไว้ว่ากรูไม่เคยรู้จักคนอย่างมึง
                               เครียดโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
                               พอๆๆ จบกานที  กรูจะอยู่กะเพื่อนกรู  ตั้งใจเรียน
                               เอาเกียรตินิยมฝากพ่อกะแม่กรู 
     
     
     
     
    ปล.      อยากได้มายุ่งเกี่ยวกะชีวิตกรูอีกเลย
    ปล.      ตั้งใจเรียน  อ่านหนังสือ  ใกล้สอบแล้ว
    ปล.      คนดี คนเก่ง .. ไม่จำเป็นต้องเป็นที่ 1 เสมอไป
    ปล.      เซงงงงงง  ดุ๊ตได้แชมป์ AF4  
    ปล.      วันนี้ไปแต่งรูปในเว็ปมา เอามาให้ดู                             
    PaeTong-bestfriends
    Myspace Glitter Graphics

    September 08

    นอนไม่ค่อยหลับ กระสับกระส่าย

     
     
    เป็นรัยอีกแล้วเรา นอนก็นอนไม่หลับ
    นั่งทำไรอยู่เนี่ย  พักผ่อนได้แล้ว
    แล้วก็มาบ่นว่าเป็น   หมีแพนด้า
    ตาคล้ำ...ยังกะโดนตีมา
    เอออออ
    แต่ก็เจงนะ  รู้ตัวเองก็ดีละ
     
    วันนี้ดีใจมากๆเลยนะ  ตอนแรกจะนอนแระ
    แต่เหตุการณ์อันไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...
     
    เกิดอารายเอ่ย????
     
    เอ๊ะ+++ คนที่รอมานาน  ออนเอ็ม
    หัวใจแทบระเบิด (เวอร์ไปป่าวอ่า)
    ตึด..ดือ..ดึ่ง แอบเก็บเธออยู่ใน heart heart
    ข้างในหัวใจ...จนมาน  อารายต่ออ่า
     
    สงบนิ่งไปห้านาที (เวอร์อีกแระ)
    ซักนาทีหนึ่งได้มั้ง...แล้วก็คิดว่าจะคุยรัยดี
    ขณะที่กำลังลงทะเบียน  หาตัวฟรีเรียนอยู่
    ก็ไปเจอชื่อเค้าพอดี...อ้าว!!! สงสัย
    พรหมลิขิต (บ้าไปแระ เพื่อนเอาส่งศรีธัญญาด่วนนะ)
    ก็เลยถามไปว่าเรียนตัวนี้ด้วยเหรอ
    ....ถามรัยก็ไม่รู้เยอะแยะ
     
    แต่แอบเสียใจอยู่นะ ที่พูดกะเค้าแรงไปอ่ะ
    ที่จิงก็กะแซวเล่นๆ เฉยๆ ... เจงๆนะ
     
    เออ!! อยากบอกว่าที่ส่ง Msg ไปหานะ
    คือ..ทำตามหัวใจอ่ะ  เวิ้นด้วย ไม่รู้จะทำอาราย
    เลยอดใจไม่ไหว  คิดถึงเจงงงงงนะเนี่ย
     
    เขียนไปเขียนมา  ถึงไหนแล้วเนี่ย
    ถามรัยหน่อยดิ...มาทำให้ชอบทำไมหนา
     
    แต่เด๋วก่อน...อยากถามตัวเองเหมือนกานว่า
    ...ตอนนี้เราเป็นอาราย  ยังไม่รู้เลยว่าตกลง
    จะเป็นแบบไหนกานแน่  คิดไม่ออก
    เพื่อนก็บอกว่า  มองก็ไม่ออก ว่าเราเป็นแบบไหน
    เอาเป็นว่า..รักใครก็รักที่ใจดีกว่า
    อย่าดูที่ตัวตนภายนอกละกาน
    แต่เจงๆนะ เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  จะรู้ตัวซักทีว่า
    ...ตัวเองเป็นอาราย  แบบไหน  ชอบอาราย
     
     
    ว่าไปแล้ว  ตอนนี้ก็พอจะรู้แล้วว่าตัวเองเป็นแบบไหน
    แต่มันขัดกับรูปลักษณ์ภายนอกเจงๆนะ
    สงสัยจะมีเพื่อนแบบนั้นมากเกินไป
    จะบอกให้ก็ได้...เรื่องมานเกิดขึ้นมานานแระ
     
    มีอยู่ช่วงหนึ่ง..เคยแอบชอบเพื่อนที่เป็นกะเทยอ่า
    ไม่มีใครรู้เจงๆนะเนี่ย  เปิดเผยเป็นที่แรก 
    แต่ขอไม่บอกนะว่าเปนใคร...ไม่อยากให้
    ความเป็นเพื่อน..เปลี่ยนแปลงไป
     
    แล้วจะบอกให้คนอื่นสงสัยทำไมเนี่ย==กำ
     
    ขอบ่นอีกนิดนะ --> เนี่ยจะเขียนเรียงความหรือไง เขียนซะยาวเชียว  หิวข้าวก็หิว  ง่วงนอนด้วย  จะนอนแระ
     
    ปล.  อยากบอกว่าชอบนะ  แต่กลัวจะมองหน้ากานไม่ติด
    ปล.  ไปนอนแระ  ง่วงงงงงงง
    ปล.  พรุ่งนี้ AF week สุดท้ายแล้วค๊าบบบบบ
    ปล.  อยากให้ลูปโป่งได้แชมป์จังเลย  เสียงดีมากมาย
    ปล.  ใครใช้ทรูฟัง พิมพ์ V17 ส่งไปที่ 4827999 จบ
    ปล.สุดท้าย  พรุ่งนี้ไปกินหมูกระทะกาน 6 โมงนะ
     
    September 06

    จาทามยางงายดี...เรา

                เราผิดเหรอ? . . . ที่ห้ามใจของตัวเองไม่ได้
                ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . .
                มากกว่าที่จะเอ่ยบอกใครคนนั้น
                ที่เราแอบรัก เพราะเรากลัว. .


                                  

                                      กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว 
                                      กลัว. . . ว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้มันจะหมดไป
                                      กลัว. . . ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

                แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี 
                
    . . . ไม่ต้องการมากไปกว่านี้เลย
                จนวันที่เรามีตัวจริง  ความรู้สึกนี้ก็หายไป

                                                            


                                   จนเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า. . . มันเป็นอย่างไร
                                    ลืมรสชาติของความเจ็บปวดของการแอบหลงรักใครสักคน
                                      โดยที่เขา ไม่มีวันรู้ว่ามันเป็นอย่างไร

                จนวันนี้ . . .วันที่เราได้เจอเขาคนหนึ่ง
                เหมือนคนทั่วๆไป ไม่มีอะไรเด่น  
                นอกจากความมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ที่มีให้ 
              
      ความมีน้ำใจที่เต็มเปี่ยม
                ตลอดเวลาที่ผ่านมา  
                ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นระหว่างเรากับเขา 

                                                              


                                                                                              มันก็ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
                                                                                              "เพื่อน" หรือ "คนพิเศษ"
                                                                                              ทุกอย่างมันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น 
                                                                                                     ใช่ก็ไม่ใช่ จะไม่ใช่ก็ใช่
                                                                                            ไม่อยากเออออไปเอง ว่าเขามีใจให้. . . ว่าเขาสนใจ

                                         เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ 
                                         ไม่ได้แตกต่างจากเราเลย  
                                         เขาผิด. . . แล้วผิดเพราะอะไรล่ะ ไม่รู้เหมือนกัน?
                
    ส่วนเราผิด. . . ที่มาคิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน
                ผิด. . . ที่ไม่ยอมห้ามตัวเอง. . .
               ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร

                                  

                บอกตามตรงว่าเสียศูนย์มาก 
                เรียกว่าเสียการทรงตัวไปเลยล่ะ ณ ชั่วโมงนี้
                คิดไม่ออก บอกไม่ถูก และไม่มีอะไรจะพูดเลยแม้แต่คำเดียว
                มันตื้อๆๆ ตึ๊บๆๆยังไงบอกไม่ถูก เหมือนโดยไม้หน้าสามตีหัว 
                สุดท้ายมันเลย กลัว. . .  แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไรเหมือนกัน

                                                                                                         และแล้ว. . . วันนั้นก็มาถึง 
                                                                                                  วันที่เราเจ็บสุดๆ กับคนที่เราแอบหลงรัก 
                                                                                                              และคิดว่าเขารักเราด้วย
                                                                                                       เขาพาใครมาแนะนำให้เรารู้จัก
                                                                                                   และบอกกับเราว่า…“นี่คือแฟนเรา”

                                                                                       

                                       ตอนนั้น. . . ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน
                                          ที่คิดว่าเขามีใจให้เรา. . .มันกลับไม่ใช่
                                            เราได้แต่ถามตัวเองว่า . . . 

                                             "ทำไมเขาไม่เลือกเรา" 
                                              "ทำไมเขาไม่รักเรา" 
                                             
    "ทำไมเขาทิ้งเราไปง่ายจัง" 
                                            "ทำไมความรักของเรา มันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ"


                               

                " ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมเขาต้องทำดี 
                และเหมือนมีใจให้เรา"
                . . . และ ทำไมทำไมทำไม
                อีกนับล้านที่มันวิ่งไปมาจนแทบจะบ้า 
                จนสุดท้ายมันก็ยังไม่ได้คำตอบ . . .
                และมันยังคงเป็นคำถามที่ค้างคาใจ กับฉันจนกระทั่งทุกวันนี้

     

    September 04

    เซงงงงงงง เครียดดดดดด รักกกกกกก เกี่ยวกานมั้ย!!!!

     
     
     
     
    ในที่สุดคะแนนก็ออกครบทุกวิชาแล้ว
     
    เฮ้ออออ ทำไมถึงเน่าอย่างนี้ ถึงมะตกมีนซักวิชา
     
    แต่... ก็เกือบตกและ Tax ได้ 26 กว่าๆเอง คะแนนสูงกว่ามีนรวมมะถึงคะแนน
     
    จะรอดมั้ยเนี่ย  MarKet 24 กว่าๆ ผ่านมีนมาคะแนนกว่าๆเอง
     
    ส่วน Stat 61 ผ่านมีนมา 10 กว่าคะแนน โล่งอกไป
     
    ส่วน Account 28.75 คะแนนเพิ่งออกเมื่อวานนี้เอง ลุ้นแทบแย่!!!
     
    แต่ก็ผ่านมีนมาถึง 7 คะแนนเลยอ่า  ทำได้ไงเนี่ย
     
     
    เมื่อคะแนนออก เพื่อนก็ย้ายเมเจอร์กานเลย 
     
    สงสัย....จะรู้ว่าเรียนไม่ไหวแล้ว ยังไงก็สู้ๆนะเพื่อนๆ 
     
    อาจจะได้ดีกว่าอยู่ที่เดิม เอาใจช่วยทุกคนนะ
     
                   คะแนนเพิ่งออกครบ อีกเดือนก็จะสอบ Final อีกแล้ว น่าเป็นห่วง
     
                   เป็นห่วงตัวเองนะเนี่ย  ไม่รู้เรื่องเลยซักวิชา  จะสอบได้ป่าวเนี่ย
     
                   ตอนนี้ก็เริ่มอ่านหนังสือและ  งายก็เยอะ  ทั้งรายงานMarket
     
                   แถมยังมี Present Eng อีก  แต่ไม่มีอารายที่เปตองทำไม่ได้...อิอิ
     
     
                                   มีรัยจะบอกอีกอย่างนะ  คือว่าช่วงสอบทุกครั้ง
     
                                   เป็นอารายก็มะรู้  มานมักจะมีความรักเสมอ
     
                                   จะไม่ จะหยุด แต่ก็เกิดขึ้นจนได้นะเรา
     
                                   แต่ก็ชอบจิงๆๆ อ่ะ แต่ก็รู้ตัวดีว่าเค้าคงคิดกะเราแค่เพื่อน
     
                                   สงสารตัวเองอีกแล้ว  แค่ชอบก็มีความสุขแล้วอ่านะ
     
                                   เอาเวลาไปอ่านหนังสือดีกว่า  แค่คิดถึงเป็นบางเวลาก็พอ
     
                                   ไม่ได้เป็นอารายกานซักหน่อย  ช่ายป่ะ
     
                                   แต่ยังไงก็ชอบ... และคิดว่าจะชอบตลอดไปด้วย
     
                                   ถึงแม้...จะได้เป็นแค่เพื่อนก็เหอะ
     
     
     
    ปล.   รักนะ  จุ๊บๆๆ
    ปล.   แอบชอบมานานแล้ว...รู้มั้ย
    ปล.   น่าจะได้เป็นน้องรหัสเรา..ทำไมน้า
    ปล.   ใกล้สอบแล้วตั้งใจอ่านหนังสือด้วย
    ปล.   เป็นกำลังใจให้เสมอนะ
     
     
    -----------------------------------------------------
    091    รหัสลับ...รหัสรัก   102
     
     
     
                             
      
    August 16

    ช่วงสอบ(หลังสอบด้วย)...อย่าเครียดกานนะ

     
     
     
    ช่วงนี้ใกล้สอบแล้วนะเพื่อนๆๆๆ 
    หลังจากที่สอบกลางภาคกานมาแล้ว
    คะแนนก็ออกแล้ว  ก็มีทั้งดีและไม่ดี 
    แต่ก็สู้ต่อไปนะ  ทาเคชิ
    ยังไงก็อย่าเครียดกานมากนักนะ 
    ชีวิตยังอีกยาวไกล 
    อารายที่ผ่านไปแล้วก็ให้มานผ่านไป
    ถึงว่าเป็นบทเรียนที่สำคัญของชีวิตก็แล้วกาน
     
    ---------------------
     
    ปล.  อ่านหนังสือกานได้แล้ว
    ปล.  เคลียร์งานให้เรียบร้อยนะ
    ปล.  อารายที่ยังเรียนไม่รู้เรื่องก็รีบทำความเข้าใจด้วย
    June 24

    ค่ายสัมพันธ์ Acc-BA Business Camp 50

    หลังจากที่เตรียมงานกานมาอย่างยาวนาน  นอนดึกทุกวัน
    งานที่แสนจะทุ่มเทเพื่อน้องๆ ทุกคน ก็เสร็จสิ้นลงไปแล้ว
    น่าภูมิใจมากมายที่น้องๆไปกานเยอะ อ่ะป่าวก็ไม่รู้
    แต่ก็สนุกดีนะ ได้รู้จักน้องๆเพิ่มขึ้นอีกตั้งเยอะแยะ
     
    ก่อนไปค่ายอยากบอกว่าตื่นเต้นมาก กับโชว์ที่จะแสดง
    ไปได้ซ้อมอารายกานเลย  ทุกอย่างเหมือน reality
    เพื่อนๆ แต่งตัวกานยังไม่เสร็จ เค้าก็มาเรียกแล้ว
    แต่ว่าน่าเสียดาย เพราะตอนแรก concept ที่วางเอาไว้
    มานไม่ใช่แบบนี้เลย  concept เดิม
    คือจะประกวด Miss UniVerseE
    แต่ก็ดีแล้วที่เปลี่ยน concept กัน ก็ขอบคุณเพื่อนๆ
    ทั้ง ตั๋ว บอมแบม และแต็กด้วย ที่เป็นห่วงพวกเรา
    ถ้าทำ concept เดิม เพื่อนๆคงลำบากใจกานมากมาย
    หมูแฮมก็สงสัยจะกลัวมากมายด้วย  เราก็ยังกลัวเลย
    ทั้งๆที่ผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมาได้แล้ว กลัว..จานบินอ่ะ
    จะบอกว่าตอนเย็นทานข้าวไปสองจานเลย
    ขนาดไม่ทานข้าวพุงก็ออกเยอะแล้วนะ ...
    ทานไปตั้งสองจาน คิดดูดิ จะขนาดไหน
     
    แล้วทุกอย่างก็ผ่านไปอย่างสมบูรณ์แบบในระดับหนึ่ง
    เนื่องจากไม่ได้เตรียมตัวกานเลย ......แต่
    ไม่รู้ว่าตัวเองทำแบบนั้นออกไปได้ยังไง  งงจิงๆๆๆ
    พอแสดงเสร็จมีแต่คนมาขอถ่ายรูปเต็มเลย
    เหมือนกับเป็นดารายังไงยังงั้นเลย...เวอร์ละ
    ( มีแต่รุ่นพี่มอง น่ากลัวจิงๆๆ )
     
    เหนื่อยมากๆๆๆๆ  พอกลับไปที่ห้องก็มีคนบอกว่าไม่ให้เปิดแอร์
    เซงจัด  ร้อนจะตาย พัดลมก็ไม่มี ยังไม่ให้เปิดแอร์อีก
    จะนอนยังไงอ่ะ  ไปนอนห้องน้องดีกว่า ..พอขึ้นไป ร้อนยิ่งกว่า
    พอดีหมูแฮมกะบอมแบมจะไปหลังมอพอดี เลยขอติดไปด้วย
    ที่จิงไปเอารถตัวเองมา เพื่อขนของกลับไปนอนที่หอ
    ทางก็ไกลและน่ากลัวมากๆด้วย  ขับรถออกมากาน 2 คน
    แล้วก็กลับไปรับตั๊ว ออกมาพร้อมกาน 4 คน
    เหมือนโดนโหวตออกจากบ้าน Academy Fantasia เลย
    แต่กลับมานอนที่หอ เปิดแอร์  เย็นสบายเลยยยย
    ตื่นมาอีกทีจะ บ่ายสองแล้ว กำ ตื่นสายจัง สงสัยเหนื่อยล้าอ่อนแรง
    ตื่นมาซักผ้าแล้วก็หลับต่อ  ตื่นอีกที 2 ทุ่ม ทานข้าวหลังมอกะแม็ก
    แล้วก็มาเล่นเกมส์ เล่นเน็ตกานที่โอโซนหลังมอนี่แหละ
     
    ปล.1 ค่ายนี้สนุกจิงๆๆๆๆๆ
    ปล.2 ได้คุยกะโจแล้ว ดีใจจังเลย
    ปล.3 น้องๆทุกคนน่ารักมากมาย
    ปล.4 น้องหล่งหอมแก้มด้วย
    ปล.5 รักเพื่อนๆทุกคนนะ
     
    June 21

    i LoVe mY Mom

                     แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก
                  เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง

                  แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ
                  แม่. . . ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน

                     แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก
                  แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย 
                  และไม่ค่อยทวงคืน

                  แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง
                  แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ
                  ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

                     แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา
                  แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนโต
                  แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน
                  เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน




     

                 และในประเทศนี้ไม่มี . . . “วันแฟนแห่งชาติ”
                  เหมือนวันแม่ใช่มั้ย 

                  รู้ว่าความรักของแม่ ยิ่งใหญ่กว่าแฟนแล้ว. . .
                  พรุ่งนี้!! คุณอยากบอกแม่ว่าอะไรดี. . .?

                  อย่ารอโอกาส หรือรอเวลาบอกรักแม่เฉพาะ “วันแม่” เท่านั้น
                 
    . . .เพราะวันเวลาอาจทำให้คุณ . . . ไม่มีโอกาสบอกรักแม่ก็เป็นได้


     

    June 02

    ขึ้นปี 2 แย้ว!!!

    หลังจาก ที่เรียนซัมเมอร์เป็นเวลาหลายวัน
     
    เกรดก็ออกอย่างน่าภูมิใจ   (อ่ะป่าว)
     
    C ตัวที่ 2 ของ transcribe ปรากฎขึ้น
     
    กรูเซงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
     
    แต่อนาคตยังอีกไกล  เด๋วเอาใหม่ สู้ๆๆๆ
     
     
    เบื่อๆๆๆ ไปรับน้องกานดีกว่า 
     
    คิดว่าไปรับน้องแล้วจะไปสนุก
     
    แต่ที่ไหนได้...สนุกยิ่งกว่า
     
    น้องๆปีนี้น่ารักกานจริงๆๆ
     
    เอาเป็นว่าน่ารักและนิสัยดีมาก
     
     
    อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้ว
     
    ขอตั้งใจเรียนให้ได้เกรดเยอะๆซักทีเถอะ
     
    น้องๆและเพื่อนๆทุกคนก็ตั้งใจเรียนด้วยนะ
     
    อย่ามัวแต่เที่ยว  อิอิ!!!
     
    เอาเป็นว่าเจอกานที่ค่ายสัมพัมธ์ละกาน
     
    รับรองว่า...สนุกแน่นอน
     
    March 28

    ก้าวเดิน...ของความรัก



    “ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
    เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
    เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

    คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
    เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
    . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
    . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
    . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
    ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
    . . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



    แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
    ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
    บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

    เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
    จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
    แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

    ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
    ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
    วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

    ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
    แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
    ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

    เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
    เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
    จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
    . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

    February 25

    My Girl

      My GirL

      

      

    Lee Dong-wook (이동욱)    Lee Da-hae (이다해)

     

      

     Lee Jun-ki (이준기)        Park Si-yeon (박시연)